
Tanıdık geldi mi?
Hani ilk oyunlarını parmak uçlarına basarak oynayan o çocuk var ya? Her hamlesi doğru olmak zorunda. Bu yüzden bulabildiği en küçük hamleyi seçer ve taşlarını eve yakın tutar. İleri gönderilen taş, kaybedilebilecek bir taş gibi gelir. Hata yapmak da kaybetmekten daha kötü gelir.
Sonja'nın küçük hamlelerinin ardındaki duygu bu. Onu yenmek çocuğuna şunu gösterir: birlikte ileri giden taşlar birbirini korur, mata kadar gitmek de bir risk değildir. Oyunun amacı budur.
Sonja: imza hamleleri
Sonja'ya karşı bir oyunda dikkat edilecek üç şey.
Her örnekte Sonja siyah taşlarla oynar.
Parmak uçlarında adım
Cesur bir hamle varken bile çoğu zaman onun yerine en küçük hamleyi oynar.
Kenar stratejisi
En sevdiği açılış, beyazla da siyahla da aynı: kenar piyonu iki kare ileri gider, kale de onun arkasından, tahtanın kenarı boyunca çıkar. Taşlarını kenarlara yakın, savaştan uzakta sever.
Açık kapı
Çoğu oyunda, oyun ortasından itibaren tek hamlede mata kapı açar. Böylece onu görmeyi öğrenirsin. Kaçırırsan bir sonraki hamlesinde kapıyı kapatır.
Kaçırırsan
Tehlikeyi görür. Fili yoldan çekilir, böylece şahı kaçabilir.