Poziom DiamentBrzmi znajomo?
To dziecko, które co kilka ruchów zmienia plan. Często przerzuca się na strategię, która do pozycji nie pasuje: atakuje tam, gdzie pozycja wymaga cierpliwości, a czeka tam, gdzie zaprasza do ataku. Kłopotem jest samo przeskakiwanie.
Trzy głowy Dragulfa to ten sam nawyk, tylko widoczny gołym okiem, a jedna z nich nazywa się Głuptas, bo nawet silnym szachistom zdarza się chwila głupoty. Wygrana z nim uczy twoje dziecko dwóch rzeczy: najpierw odczytać pozycję, potem wybrać plan, a przy przegrywanej pozycji komplikować grę, żeby przeciwnik miał okazję się pomylić.
Dragulf: popisowe ruchy
Sześć rzeczy, na które warto uważać, po dwie na każdą głowę.
W każdym przykładzie czarnymi gra Dragulf.
Szef zaczyna solidnie
Lubi najpierw wyprowadzić skoczki i gońce i wcześnie zrobić roszadę, żeby jego król był bezpieczny.
Szef jest cichy, ale nie śpi
Gra powoli i ostrożnie, ale jeśli zrobisz jeden nieuważny ruch, szybko się na niego rzuci.
Śmiałek idzie prosto na ciebie
Jest gotów oddać figurę tuż obok twojego króla, byle tylko się do niego dobrać.
Śmiałek kocha dziką grę
Zaatakuj jedną z jego figur, a on, zamiast ją ratować, może zaatakować w odpowiedzi. Najbardziej lubi partię, w której po obu stronach bierki stoją pod biciem.
Głuptas patrzy w inną stronę
Gdy Dragulf się nudzi albo ma dużą przewagę, grę przejmuje Głuptas. Często zostawia twoje niebronione bierki w spokoju, nawet gdy mógłby je zbić.
Ratunek w ostatniej chwili
Graj dalej, gdy przegrywasz. Co jakiś czas Głuptas przejmuje grę tuż przed tym, jak mógłby dać ci mata, i go przegapia.